همهء انسان‌ها و فرقه‌ها به او نسبت داده مىشود . و از اوست روايات زياد و پرورش عقل و خرد و حديث و احكام دين و اكثر باقيمانده‌هاى آن . اسم او شامل « جفر » و زمين و نور و آب و چشم بينا است . و دو قسم از چهار قسم آن با هم ديگر تمام سوره‌ها را اعراب كرده و روشن نموده است . و هيچ‌گاه مقابل شروع و اصول دين قرار نگرفت بلكه آن‌ها در مسمى بسيار عظيم است . و بعد از گرفتارى و سختى مىآيد و لرزش آن باعث زيان بزرگ خواهد شد . با دو كلمه كه داراى جزء و كل است و هركدام معناى كامل مىدهد . و حروفى كه ترتيب داده شده است به غير از حرف آخر كه آن را در نظر بگيرد . و مراتب عددى حروفش در ترتب مانند صدر و اولش مىباشد ( براى فهميدن اين بيت احتياج به درك جداول علم جفر و اوفاق مىباشد ) . بدون فاصله خارجى مىباشد و مراتب حرف وسط از مراتب بسيار باارزش است . دو عقد و گره بدون فاصله بر ترتب عددى هستند كه مانند آغاز مىباشند . و هيچ حرف وسطى ندارد و دو حرف كه در اول او واقع شدند در مقدار و ارزش عددى و مراتب يكى هستند . و دو حرف آخر او نيز در مقام عددى يكى هستند در فكر كم و زياد به نظر مىرسند . در تساوى آن‌ها ، تفاوت نيز كاملا ظاهر و آشكار مىشود . دو حرف اول ، را اگر برعكس بخوانى هم كم هستند و هم زياد . و حرف انتهايى آن يكى است و قابل كثرت و زيادى نمىباشد . و گرنه اين حرف آخر دو كثرت دارد كه بالاتر از دو حرف اول مىشود . اين قلب كلمه ( مراد وسط كلمه است و دو حرف وسط مراد است ) را اگر دو برابر كنى و در كنار حرف آخر قرار دهى باز هم داراى كثرت مىشود . حرف اول و آخر را يك جزء و دو جزء نيز دربرگرفته است اگر دقت شود و با علم عبارت به او بنگرى . براى دو حرف آخرش قلبى نيست و همانا براى سومين حرف قلب وجود دارد . اگر براى دومين حرفش قلب در نظر بگيرى و اولين از آن‌ها جهات چشم را دربر مىگيرد . دو حرف آخر را اگر از طريق تناصف ( يكى از روش‌هاى اوفاق ) بسط دهى هركدام داراى دو سوم مىشوند . و در دو حرف اول و دو حرف آخر بر همين شكل ضماير ديگرى نيز دارند ( بينات و ضماير دو اصطلاح جفر هستند ) . پس اى برادر ! و دوست من در حل آن‌ها عجله نما پس از كلام من كاملا واضح شد . او مراد و مقصود من است به همراه دو بزرگوارى كه قبل از او هستند و دو بزرگوارى كه بعد از او هستند تا امام منتظر و حجة بن الحسن . بر آن‌ها درود و سلام بىپايان باد ! كه بر تعداد موى مخلوقات و سنگريزه‌ها افزونى يابد . در هر زمان و بر هر زبانى كه سپاس‌گذار باشد و چه ناسپاس . و لعنت خداوند بر هركس كه آن‌ها را منفور مىدارد و كينه آن‌ها را دارد در زمين يا در دريا .